Wady zgryzu i ich korekta

Kategoria: Przydatne wiadomości Opublikowano: piątek, 27 kwiecień 2012 Renata Kuroczycka

Przez długie lata uważano, że wada zgryzu to nic nieznaczący kosmetyczny defekt urody. Obecnie wiadomo już, że nieprawidłowy zgryz może być przyczyną różnych chorób: próchnicy, zapalenia dziąseł, rozchwiania zębów itp. Dzisiaj korekcyjne leczenie ortodontyczne zaleca się zarówno dziecku, jak i dorosłemu człowiekowi.

Wizyta u ortodonty przyda się nie tylko osobom cierpiącym na dolegliwości związane z niewłaściwym zgryzem, ale także wszystkim tym, którzy z powodu nierównych zębów czują dyskomfort psychiczny i wstydzą się własnego uśmiechu.

 

Do leczenia wad zgryzu służą aparaty, którze dzielą się na ruchome i stałe.

   Aparat ruchomy można w każdej chwili zdjąć, np. podczas posiłku, wyjścia z domu czy mycia jamy ustnej. Najlepiej sprawdza się w leczeniu wad zgryzu u dzieci, w okresie intensywnego rozwoju zębów. Tworzony jest na podstawie odcisku szczęk indywidualnie dla każdego pacjenta i powinno się go nosić zgodnie z konkretnymi zaleceniami lekarza. Niektóre aparaty ruchome są bardzo proste, inne zaopatrzone są w wiele drucików czy śrubek, które samodzielnie reguluje się w domu według wsakzówek ortodonty lub ustawia je bezpośrednio w gabinecie.

   Aparat stały funkcjonuje na naszym rynku od kilkunastu lat i zrobił w tym czasie prawdziwą furorę. Jest bardzo skuteczny w leczeniu nawet skomplikowanych wad u dzieci oraz dorosłych. Składa się z cieniutkiego drucika (łuku), zameczków i pierścieni. Zamki specjalnym "klejem" przytwierdza się do każdego zęba. Łuk, przeciągnięty przez szczeliny zameczków, stopniowo naprowadza zęby na właściwe miejsca. Aparatu tego nie zdejmuje się ani w dzień, ani na noc, a średni czas jego noszenia waha się w granicach od 6 miesięcy do 2-3 lat, w zależności od stopnia wady zgryzu. Na rynku dostępne są aparaty w różnych kolorach.

 

Przed założeniem aparatu należy spełnić kilka podstawowych warunków: wyleczyć wszystkie zęby i usunąć kamień nazębny (zwłaszcza jeśli wybrany został aparat stały), wyleczyć choroby przyzębia (np. krwawienie z dziąseł), a jeśli zaistnieje taka konieczność - usunąć zbędne korzenie zębów mlecznych lub stałych. Następnie ortodonta robi w specjalnej masie wycisk szczęki i żuchwy pacjenta. Na podstawie tego wycisku zostaje wykonany gipsowy model szczęki, który posłuży jako wzorzec do przygotowania planu leczenia oraz oceny jego wyników.

 

Po założeniu aparatu trzeba wyrobić sobie określone nawyki i narzucić pewną dyscyplinę.

W przypadku aparatu ruchomego należy bezwzględnie przestrzegać zaleconych przez ortodontę godzin jego noszenia. Zbyt częste zapominanie o założeniu aparatu sprawi, że zęby zaczną ustawiać się według własnego uznania i efekty leczenia będą znikome, a nawet wada zgryzu może ulec pogorszeniu. Mało tego, szczęka zmieni swój kształt i aparat zacznie uwierać albo zupełnie przestanie pasować. W takim wypadku pieniądze wyłożone na jego zakup okażą się stracone i pojawi się konieczność zamówienia nowego. Warto wiedzieć, że zakładanie aparatu ruchomego na noc zwykle powoduje porannny ból szczęk, które przez kilka godzin nocnych są "rozpychane". Trzeba więc przygotować na śniadanie coś, co nie wymaga gryzienia. Jeśli zauważymy, że aparat ociera dziąsła lub wywołuje rany na podniebieniu, należy koniecznie skonsultować się z prowadzącym nas ortodontą, aby dokonał odpowiednich przeróbek.

W przypadku aparatu stałego wymagana jest żelazna dyscyplina przy higienie jamy ustnej. Zęby trzeba myć po każdym posiłku specjalną szczoteczką, gdyż resztki jedzenia osadzają się wokół zameczków i mogą w szybkim czasie doprowadzić do odwapnienia szkliwa, a w konsekwencji do rozwoju próchnicy. Podczas noszenia tego aparatu lepiej zapomnieć o gumie do żucia czy otwieraniu kapsli zębami - guma oblepi aparat, a gryzienie twardych przedmiotów może spowodować odklejenie się zamków. Dobrze dobrany aparat powinien być nieodczuwalny podczas noszenia.