Wbrew obiegowym opiniom czarownice nie latały na miotłach, raczej chodziły leśnymi ścieżkami z koszem ziół i głową pełną wiedzy. W lokalnych opowieściach były strażniczkami granic, kobietami mocy, ale też ofiarami lęków i plotek małych wspólnot. To historie o magii, która rodzi się na styku natury, samotności i ludzkiego strachu. 1. Czarownice z Huculszczyzny (Beskid Niski … Czytaj dalej Beskidzkie opowieści o czarownicach
Kowalstwo odgrywało w dawnych społecznościach szczególną rolę, wykraczającą daleko poza zwykłe rzemiosło. W plemiennych i wczesnych wspólnotach wiejskich kowal zajmował pozycję wyjątkową – był osobą obdarzoną specjalnym statusem społecznym i symbolicznym. Jego umiejętności uznawano za niezbędne dla przetrwania wspólnoty, a jednocześnie owiane tajemnicą: łączył funkcje rzemieślnika, uzdrowiciela, a niekiedy także osoby obdarzonej wiedzą magiczną. Podstawowym … Czytaj dalej Kowal – rzemieślnik, uzdrowiciel i strażnik ognia
Beskidzkie legendy o czarownicach to mieszanina dawnych wierzeń słowiańskich, późniejszych lęków chrześcijańskich oraz góralskiej wyobraźni, silnie związanej z przyrodą, samotnymi szczytami i cyklem natury. Nie tworzą jednego „kanonu”, lecz żyją w przekazach lokalnych – od Babiej Góry po Beskid Śląski i Żywiecki. W beskidzkich opowieściach ludowych postać wiedunki zajmuje miejsce szczególne – na pograniczu świata … Czytaj dalej Beskidzka wiedunka – między legendą a naturą
Kiedy mówimy o Celtach, większość osób myśli o Irlandii, Szkocji czy Bretanii, czyli terenach najbardziej kojarzonych z kulturą celtycką. Tymczasem około IV-III wieku p.n.e. tereny dzisiejszej południowej Polski – Śląsk, Małopolska, Jura, Pogórze i niektóre rejony Beskidów – były częścią szerokiej strefy wpływów Celtów. Napływ przybyszy nie miał charakteru militarnego, lecz gospodarczy. Wprawdzie nie założyli … Czytaj dalej Celtowie na południu Polski
Beskidy i Podbeskidzie pełne są historii o zbójnickich skarbach. To element lokalnego folkloru, w którym realne postacie dawnych rozbójników splatają się z magią, wierzeniami i ludową wyobraźnią. Choć trudno dziś potwierdzić, że w górach naprawdę spoczywają skrzynie pełne złota, opowieści o nich stały się nieodłączną częścią kultury i pamięci regionu. Dla dawnych górali zbójnik nie … Czytaj dalej Zbójnickie skarby w Beskidach
Beskidy, kojarzone przede wszystkim z pięknymi szlakami, pasterską tradycją i legendami o duchach gór, mają też swoją mniej oczywistą stronę – pogłoski o spotkaniach z niezidentyfikowanymi obiektami latającymi. Choć brak twardych dowodów na wizyty gości z kosmosu, w lokalnych relacjach i opowieściach odnajdziemy echa niezwykłych zdarzeń. 1. Skrzyczne – górski „pas startowy” Najwyższy szczyt Beskidu … Czytaj dalej UFO w Beskidach – pogłoski, legendy i współczesne opowieści
Garncarstwo należy do najstarszych rzemiosł świata – w Polsce naczynia gliniane pojawiły się około 5400 lat p.n.e. Zanim nastały żelazne garnki i szkło, ludzie czerpali z tego, co dawała im ziemia, a glina była prawdziwym darem natury. Archeologiczne badania pokazują, że już w epoce brązu i wczesnej epoce żelaza mieszkańcy Beskidów oraz Podbeskidzia wytwarzali własną … Czytaj dalej Gliniane naczynia Beskidów
W Beskidach rzeczywiście działały grupy zbójników. Byli to głównie miejscowi chłopi, którzy zbiegli od swego pana, czasem żołnierze-dezerterzy lub po prostu ludzie uciekający przed prawem. Najsłynniejszy zbójnik – Janosik, działał na Słowacji, ale legendy o nim sięgają także polskich gór. Na Podbeskidziu pamięta się również o zbójnikach związanych bezpośrednio z Żywiecczyzną i Śląskiem Cieszyńskim. Poszczególne … Czytaj dalej Beskidzcy zbójnicy
Kiedy wędrujemy po Beskidach, często nie zastanawiamy się, skąd wzięły się nazwy mijanych szczytów, dolin czy miejscowości. A to właśnie one są żywą kroniką dawnych mieszkańców – pasterzy, zbójników i osadników – oraz odbiciem przyrody i wierzeń. Czasem warto przyjrzeć się pochodzeniu danej nazwy. Na przykład: 1. Babia Góra – Matka Niepogód Najwyższy szczyt Beskidów … Czytaj dalej Skąd się wzięły nazwy w Beskidach?
Baca to najważniejsza osoba w kulturze pasterskiej, odpowiedzialna za bacowanie (np. wypas owiec czy wykonywanie serów), a także za nadzorowanie pracy młodszych pasterzy, zwanych juhasami. W tradycji ludowej baca – czyli główny pasterz w szałasie – był nie tylko „szefem” juhasów i opiekunem owiec. Wokół jego osoby narosło wiele wierzeń, łączących go z magią, czarami … Czytaj dalej Baca – czarownik z gór
srebrni.pl 