Baca – czarownik z gór

Baca to najważniejsza osoba w kulturze pasterskiej, odpowiedzialna za bacowanie (np. wypas owiec czy wykonywanie serów), a także za nadzorowanie pracy młodszych pasterzy, zwanych juhasami. W tradycji ludowej baca – czyli główny pasterz w szałasie – był nie tylko „szefem” juhasów i opiekunem owiec. Wokół jego osoby narosło wiele wierzeń, łączących go z magią, czarami … Czytaj dalej Baca – czarownik z gór

Symbole zwierzęce, kojarzone z mądrością Natury

Wąż / żmija Symbol uzdrawiania i wiedzy tajemnej – niemal we wszystkich kulturach: od starożytnego greckiego Asklepiosa po słowiańskie wierzenia. Kojarzony z cyklem życia, śmierci i odnowy (zrzucanie skóry jako odradzanie się). W tradycjach ludowych pilnował skarbów i świętych ziół. Sowa Mądrość i znajomość tajemnic natury. W mitologii słowiańskiej i europejskiej często łączona z czarownicami, … Czytaj dalej Symbole zwierzęce, kojarzone z mądrością Natury

Słowiańskie tradycje w Beskidach

1. Obrzędy doroczne i święta związane z naturą Kolędowanie / Herody – dawne święto przesilenia zimowego i noworocznych życzeń urodzaju (przebierańcy, śpiewy, zabawy). Praktykowane nadal w niektórych miejscowościach regionu Beskidów. Topienie Marzanny – symbol śmierci zimy i odrodzenia przyrody; kult bogini Marzanny (nie do końca wiadomo czy taka istniała). Początkiem wiosny kukłę ze słomy ubraną … Czytaj dalej Słowiańskie tradycje w Beskidach

Tradycja a nowoczesność

Słowo tradycja pochodzi z języka łacińskiego „traditio”, które oznacza „przekazywanie, oddawanie, wydawanie”. Łaciński czasownik „trado” (od którego pochodzi „traditio”) znaczy „przekazywać, oddawać, powierzać”. Tradycja musi zatem coś przekazywać. W społeczności ludzkiej jest to ogół przekazywanych z pokolenia na pokolenie wartości, zwyczajów, norm, przekonań, wzorców zachowań, obrzędów czy praktyk – zarówno w rodzinach, społecznościach lokalnych, jak … Czytaj dalej Tradycja a nowoczesność